Arco, reż. Ugo Bienvenu, prod. Francja 2025, 80min, dubbing, od 6 lat
Opis: Nominowany do Oscara, wizjonerski film animowany Ugo Bienvenu – ARCO – to poetycka, pełna nadziei przygodowa opowieść science‑fantasy dla widzów w każdym wieku. Zaprezentowany premierowo podczas Festiwalu Filmowego w Cannes 2025 (pokazy specjalne) i uhonorowany Kryształem dla Najlepszego Pełnometrażowego Filmu Animowanego na Międzynarodowym Festiwalu Animacji w Annecy, ARCO szybko wyrósł na jeden z najgłośniejszych debiutów animowanych dekady. Zdobycie Europejskiej Nagrody Filmowej i ponad 40 nominacji, w tym do Złotych Globów i BAFTA, to dowód uznania na całym świecie dla wrażliwości, uniwersalnego przesłania i autorskiego stylu tej wyjątkowej animacji. Wyprodukowany przez Natalie Portman wraz z Félixem de Givry i Sophie Mas, film opowiada historię 10‑letniego chłopca z przyszłości, który przypadkowo przenosi się do roku 2075, gdzie poznaje Iris – dziewczynkę dorastającą w technologicznym świecie. Między dziećmi rodzi się niezwykła przyjaźń, pełna ciekawości, delikatnego humoru i wzajemnego zachwytu nad odmiennością swoich światów. W ich wspólnej misji splatają się wielkie emocje, przygoda i opowieść o nadziei na przyszłość, która pomimo wyzwań może być lepsza, niż nam się wydaje.
Szepty lasu, reż. K. Sarapata, T. Kotaś, prod. Polska 2026, 84min, po polsku, od 6 lat
Opis: „Szepty lasu” to pełnometrażowy (85min) film przyrodniczy, który zaprasza widza do świata ciszy, uważności i głębokiego zanurzenia w naturze. To opowieść, w której las staje się głównym bohaterem – nie jako konkretne miejsce na mapie, lecz jako żywy organizm, przestrzeń pamięci, schronienie i dom dla niezliczonych istnień. Film został zrealizowany w Małopolsce – głównie na terenie Babiogórskiego Parku Narodowego, ale także w obszarze Podbabiogórza i szerzej: Beskidów. Nie skupia się jednak na jednym regionie czy nazwie geograficznej. Pokazuje las jako uniwersalną przestrzeń, w której czas płynie inaczej, a człowiek, jeśli tylko pozwoli sobie zwolnić – może na nowo odnaleźć sens bycia częścią natury.
Wpatrując się w słońce /In die Sonne schauen/, reż. Mascha Schilinski, prod. Niemcy 2025, 149min, napisy, od 15 lat
Opis: Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu. Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Wpatrując się w słońce /In die Sonne schauen/, reż. Mascha Schilinski, prod. Niemcy 2025, 149min, napisy, od 15 lat
Opis: Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu. Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Maryja. Matka Papieża, prod. Polska 2026, 80 min, po polsku, od 12 lat
Opis: Maryja. Matka Papieża to pierwszy film, który odsłania mistyczną więź między św. Janem Pawłem II a Matką Bożą. To opowieść o relacji, która była sercem jego życia i drogą do świętości. W filmie Maryja nie jest jedynie adresatką papieskiego „Totus Tuus”, lecz przede wszystkim prawdziwą Matką i przewodniczką nieustannie obecną w przełomowych i dramatycznych momentach XX wieku oraz w osobistych zmaganiach Karola Wojtyły. Szczególne miejsce zajmuje wątek objawień fatimskich i ujawnionej przez papieża III Tajemnicy Fatimskiej, odnoszącej się do zagrożenia ze strony Rosji i duchowej walki toczącej się w świecie. Maryja. Matka Papieża ukazuje wyraźnie, że duchowa droga św. Jana Pawła II wyrastała z głęboko zakorzenionej polskiej maryjności, z wiary narodu, który przez wieki zawierzał swoje losy Matce Bożej. Papież nie tylko z tej tradycji wyrósł, lecz także nadał jej nowy, uniwersalny wymiar, ukazując światu maryjność jako drogę zawierzenia, odwagi i nadziei. Zdjęcia powstały tam, gdzie drogi św. Jana Pawła II przecinały się z obecnością Maryi: w Fatimie, Watykanie, Rzymie, Mentorelli, a także w Polsce w Gietrzwałdzie, Częstochowie, Wadowicach i Ossowie – miejscu Cudu nad Wisłą. Film przypomina o głęboko zakorzenionej w naszej historii maryjności, o jubileuszu 70-lecia Ślubów Jasnogórskich oraz o prawdzie, że z woli Boga Maryja jest Matką każdego człowieka. Występują w nim wybitni eksperci, rektorzy sanktuariów maryjnych oraz osoby z najbliższego otoczenia papieża, a archiwalia ożywione nowoczesną technologią oraz obraz zarejestrowany z użyciem kinowych obiektywów nadaje całości wyjątkową siłę przekazu. Maryja. Matka Papieża odsłania tajemnicę siły św. Jana Pawła II i zaprasza do osobistego spotkania z Tą, która jest drogowskazem do nieba, źródłem nadziei i odpowiedzią na lęki współczesnego świata.
Szepty lasu, reż. K. Sarapata, T. Kotaś, prod. Polska 2026, 84min, po polsku, od 6 lat
Opis: „Szepty lasu” to pełnometrażowy (85min) film przyrodniczy, który zaprasza widza do świata ciszy, uważności i głębokiego zanurzenia w naturze. To opowieść, w której las staje się głównym bohaterem – nie jako konkretne miejsce na mapie, lecz jako żywy organizm, przestrzeń pamięci, schronienie i dom dla niezliczonych istnień. Film został zrealizowany w Małopolsce – głównie na terenie Babiogórskiego Parku Narodowego, ale także w obszarze Podbabiogórza i szerzej: Beskidów. Nie skupia się jednak na jednym regionie czy nazwie geograficznej. Pokazuje las jako uniwersalną przestrzeń, w której czas płynie inaczej, a człowiek, jeśli tylko pozwoli sobie zwolnić – może na nowo odnaleźć sens bycia częścią natury.
Arco, reż. Ugo Bienvenu, prod. Francja 2025, 80min, dubbing, od 6 lat
Opis: Nominowany do Oscara, wizjonerski film animowany Ugo Bienvenu – ARCO – to poetycka, pełna nadziei przygodowa opowieść science‑fantasy dla widzów w każdym wieku. Zaprezentowany premierowo podczas Festiwalu Filmowego w Cannes 2025 (pokazy specjalne) i uhonorowany Kryształem dla Najlepszego Pełnometrażowego Filmu Animowanego na Międzynarodowym Festiwalu Animacji w Annecy, ARCO szybko wyrósł na jeden z najgłośniejszych debiutów animowanych dekady. Zdobycie Europejskiej Nagrody Filmowej i ponad 40 nominacji, w tym do Złotych Globów i BAFTA, to dowód uznania na całym świecie dla wrażliwości, uniwersalnego przesłania i autorskiego stylu tej wyjątkowej animacji. Wyprodukowany przez Natalie Portman wraz z Félixem de Givry i Sophie Mas, film opowiada historię 10‑letniego chłopca z przyszłości, który przypadkowo przenosi się do roku 2075, gdzie poznaje Iris – dziewczynkę dorastającą w technologicznym świecie. Między dziećmi rodzi się niezwykła przyjaźń, pełna ciekawości, delikatnego humoru i wzajemnego zachwytu nad odmiennością swoich światów. W ich wspólnej misji splatają się wielkie emocje, przygoda i opowieść o nadziei na przyszłość, która pomimo wyzwań może być lepsza, niż nam się wydaje.
Łobuz /Urchin/, reż. Harris Dickinson, prod. USA 2026, 99min, napisy, od 15 lat
Opis: Entuzjastycznie przyjęty na festiwalu w Cannes debiut reżyserski aktora Harrisa Dickinsona („Babygirl”, „W trójkącie”, wkrótce w roli Johna Lennona w superprodukcji Sama Mendesa o The Beatles) opuścił Lazurowe Wybrzeże z nagrodą dla najlepszego aktora oraz wyróżnieniem FIPRESCI w sekcji Un Certain Regard. Tytułowy „Łobuz”, brawurowo zagrany przez Franka Dillanea, to młody Londyńczyk toczący codzienną walkę o przetrwanie. Dni spędza na ulicy lub w mieszkaniach znajomych, nieustannie poszukując choćby prowizorycznego schronienia – miejsca, gdzie mógłby zostawić swoje rzeczy i na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy nieznajomy mężczyzna wyciąga do niego pomocną dłoń, Mike postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji. Bohater Dickinsona potrafi być subtelny i niewinny, pełen uroku kojarzącego się z chłopięcą niedojrzałością, by w jednej chwili przemienić się w drapieżnika i manipulatora. W drobnej, szczupłej postaci Mike’a aktor zawarł dziecięcą złość, młodzieńczą beztroskę i ogromny głód bliskości, ale też agresję wybuchającą w najmniej spodziewanych momentach. „Łobuz” jest hołdem dla kina Mikea Leigh, a zarazem dla klasycznych brytyjskich filmów spod znaku „młodych gniewnych” – kina, w którym czułość i humor idą w parze z uważną obserwacją i przenikliwą krytyką relacji społecznych.
Wpatrując się w słońce /In die Sonne schauen/, reż. Mascha Schilinski, prod. Niemcy 2025, 149min, napisy, od 15 lat
Opis: Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu. Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Łobuz /Urchin/, reż. Harris Dickinson, prod. USA 2026, 99min, napisy, od 15 lat
Opis: Entuzjastycznie przyjęty na festiwalu w Cannes debiut reżyserski aktora Harrisa Dickinsona („Babygirl”, „W trójkącie”, wkrótce w roli Johna Lennona w superprodukcji Sama Mendesa o The Beatles) opuścił Lazurowe Wybrzeże z nagrodą dla najlepszego aktora oraz wyróżnieniem FIPRESCI w sekcji Un Certain Regard. Tytułowy „Łobuz”, brawurowo zagrany przez Franka Dillanea, to młody Londyńczyk toczący codzienną walkę o przetrwanie. Dni spędza na ulicy lub w mieszkaniach znajomych, nieustannie poszukując choćby prowizorycznego schronienia – miejsca, gdzie mógłby zostawić swoje rzeczy i na chwilę poczuć się bezpiecznie. Kiedy nieznajomy mężczyzna wyciąga do niego pomocną dłoń, Mike postanawia skorzystać z nadarzającej się okazji. Bohater Dickinsona potrafi być subtelny i niewinny, pełen uroku kojarzącego się z chłopięcą niedojrzałością, by w jednej chwili przemienić się w drapieżnika i manipulatora. W drobnej, szczupłej postaci Mike’a aktor zawarł dziecięcą złość, młodzieńczą beztroskę i ogromny głód bliskości, ale też agresję wybuchającą w najmniej spodziewanych momentach. „Łobuz” jest hołdem dla kina Mikea Leigh, a zarazem dla klasycznych brytyjskich filmów spod znaku „młodych gniewnych” – kina, w którym czułość i humor idą w parze z uważną obserwacją i przenikliwą krytyką relacji społecznych.
Wpatrując się w słońce /In die Sonne schauen/, reż. Mascha Schilinski, prod. Niemcy 2025, 149min, napisy, od 15 lat
Opis: Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu. Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Projekt Hail Mary /Project Hail Mary/, reż. Phil Lord, Christopher Miller, prod. USA 2026, 156min, napisy, od 15 lat
Opis: „Projekt Hail Mary” powstał na podstawie bestsellerowej powieści Andyego Weira, z nominowanym do Oscara Ryanem Goslingiem, w reżyserii zdobywców Oscara Phila Lorda i Christophera Millera. Nauczyciel i biolog molekularny Ryland Grace (Ryan Gosling) budzi się na statku kosmicznym oddalonym lata świetlne od Ziemi, nie pamiętając, kim jest ani jak się znalazł poza Ziemią. Powoli zaczyna przypominać sobie cel misji: rozwiązać zagadkę tajemniczej substancji, która powoduje obumieranie Słońca. Ryland wykorzystuje wiedzę naukową i niekonwencjonalne pomysły, aby uratować planetę przed zagładą… jednak niespodziewana przyjaźń sprawi, że może nie będzie musiał robić tego samotnie.
Młode matki /Jeunes mères/, reż. Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne, Prod. Belgia 2025, 105min, napisy, od 15 lat
Opis: Akcja nowego filmu braci Dardenne rozgrywa się w domu opieki dla młodych matek w belgijskim Liege. Poznajemy pięć nastolatek – Julie, Jessicę, Perlę, Naimę i Ariane – zmuszonych do tego, by zmierzyć się z trudami wczesnego macierzyństwa. Każda z dziewczyn, których los do tej pory nie oszczędzał, ma inną historię. Krytycy zgodnie uważają, że jest to jeden z najbardziej wzruszających oraz przekonujących filmów braci Dardenne. Julie, mająca w przeszłości problemy z nałogami, próbuje zacząć wszystko od nowa. Jessica i Perla, poza wychowawcami oraz pracownikami ośrodka, nie mogą liczyć na żadne wsparcie. Pierwszą z dziewczyn po urodzeniu porzuciła matka, z którą po latach chciałaby się pojednać, druga zmaga się z obojętnością ze strony siostry oraz partnera. Naima marzy, by w końcu znaleźć stabilizację i bezpieczeństwo. Z kolei piętnastoletnia Ariane, chcąc skończyć szkołę, myśli o tym, by oddać dziecko do rodziny zastępczej, wbrew woli swojej matki. Młode bohaterki zmagają się nie tylko z trudami codzienności pełnej nowych obowiązków, ale również z traumami z przeszłości, które noszą w sobie. Dom opieki wydaje się być jedynym miejscem, gdzie czują się rozumiane i zaopiekowanie. „Młode matki” to kolejna pełna humanizmu i empatii opowieść belgijskich braci o tych, którzy zwykle nie mają głosu. Realizm historii łączy się tu z nutą nadziei związaną z wartościami takimi jak solidarność czy wsparcie. Film, oparty na obserwacjach z autentycznego ośrodka pomocy, obrazuje ich walkę o lepszą przyszłość dla siebie i swoich dzieci.
Projekt Hail Mary /Project Hail Mary/, reż. Phil Lord, Christopher Miller, prod. USA 2026, 156min, napisy, od 15 lat
Opis: „Projekt Hail Mary” powstał na podstawie bestsellerowej powieści Andyego Weira, z nominowanym do Oscara Ryanem Goslingiem, w reżyserii zdobywców Oscara Phila Lorda i Christophera Millera. Nauczyciel i biolog molekularny Ryland Grace (Ryan Gosling) budzi się na statku kosmicznym oddalonym lata świetlne od Ziemi, nie pamiętając, kim jest ani jak się znalazł poza Ziemią. Powoli zaczyna przypominać sobie cel misji: rozwiązać zagadkę tajemniczej substancji, która powoduje obumieranie Słońca. Ryland wykorzystuje wiedzę naukową i niekonwencjonalne pomysły, aby uratować planetę przed zagładą… jednak niespodziewana przyjaźń sprawi, że może nie będzie musiał robić tego samotnie.
Romeria, reż. Carla Simon, prod. Hiszpania 2025, 115min, napisy, od 15 lat
Opis: Przejmująca, osobista podróż do własnych korzeni, film, który choć rozgrywa się w kręgu jednej rodziny, zrywa ze zbiorowym wstydem i wyparciem. Carla Simón tym razem zabiera nas do hiszpańskiej Galicji, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości. 17-letnia Marina przyjeżdża do miasteczka Vigo po dokument, niezbędny, by dostała studenckie stypendium. Pozornie błahy, biurokratyczny wymóg wydobywa na jaw rodzinną tajemnicę, jest świadectwem ukrywanej przez lata prawdy, przerwaniem zmowy milczenia. Simón jest mistrzynią w portretowaniu rodziny: jej ukrytej struktury, wrażliwych miejsc, rytuałów, maskarad. Pojawienie się Mariny, brakującego ogniwa w łańcuchu wspomnień i pokoleń, aktywuje wypartą przeszłość i wewnętrzne konflikty. Kanty dramatu obyczajowego łagodzi poetycki, niesłychanie zmysłowy język Romeríi, w której spotykają się różne plany czasowe, przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum.
Projekt Hail Mary /Project Hail Mary/, reż. Phil Lord, Christopher Miller, prod. USA 2026, 156min, napisy, od 15 lat
Opis: „Projekt Hail Mary” powstał na podstawie bestsellerowej powieści Andyego Weira, z nominowanym do Oscara Ryanem Goslingiem, w reżyserii zdobywców Oscara Phila Lorda i Christophera Millera. Nauczyciel i biolog molekularny Ryland Grace (Ryan Gosling) budzi się na statku kosmicznym oddalonym lata świetlne od Ziemi, nie pamiętając, kim jest ani jak się znalazł poza Ziemią. Powoli zaczyna przypominać sobie cel misji: rozwiązać zagadkę tajemniczej substancji, która powoduje obumieranie Słońca. Ryland wykorzystuje wiedzę naukową i niekonwencjonalne pomysły, aby uratować planetę przed zagładą… jednak niespodziewana przyjaźń sprawi, że może nie będzie musiał robić tego samotnie.
Romeria, reż. Carla Simon, prod. Hiszpania 2025, 115min, napisy, od 15 lat
Opis: Przejmująca, osobista podróż do własnych korzeni, film, który choć rozgrywa się w kręgu jednej rodziny, zrywa ze zbiorowym wstydem i wyparciem. Carla Simón tym razem zabiera nas do hiszpańskiej Galicji, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości. 17-letnia Marina przyjeżdża do miasteczka Vigo po dokument, niezbędny, by dostała studenckie stypendium. Pozornie błahy, biurokratyczny wymóg wydobywa na jaw rodzinną tajemnicę, jest świadectwem ukrywanej przez lata prawdy, przerwaniem zmowy milczenia. Simón jest mistrzynią w portretowaniu rodziny: jej ukrytej struktury, wrażliwych miejsc, rytuałów, maskarad. Pojawienie się Mariny, brakującego ogniwa w łańcuchu wspomnień i pokoleń, aktywuje wypartą przeszłość i wewnętrzne konflikty. Kanty dramatu obyczajowego łagodzi poetycki, niesłychanie zmysłowy język Romeríi, w której spotykają się różne plany czasowe, przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum.
Wpatrując się w słońce /In die Sonne schauen/, reż. Mascha Schilinski, prod. Niemcy 2025, 149min, napisy, od 15 lat
Opis: Łączący ulotność i melancholię „Przekleństw niewinności” Sofii Coppoli z monumentalnym i nowatorskim charakterem „Strefy interesów” Jonathana Glazera — poruszający portret kilku pokoleń dziewcząt i kobiet na niemieckiej wsi. Filmowa opowieść, która zdaniem polskich recenzentów, mogłaby być ekranizacją bestsellerowej książki „Chłopki” Joanny Kuciel-Frydryszak.
Wizjonerski, epicki, intymny i poruszający do głębi. Okrzyknięty hipnotyzującym, wymykającym się wszelkim definicjom arcydziełem — laureat Nagrody Jury na festiwalu w Cannes. Na jednej farmie w północnych Niemczech, w różnych momentach XX i XXI wieku, dorastają cztery dziewczyny: Alma, Erica, Angelika i Lenka. Choć dzieli je czas, każda z nich doświadcza podobnych emocji – pierwszej miłości, buntu i rodzinnych napięć. Ich historie splatają się, odsłaniając tajemnice, które przez lata pozostawały w ukryciu. Reżyserką i współautorką scenariusza jest Mascha Schilinski, znana z autorskiego stylu i głęboko emocjonalnych portretów kobiet. Film otrzymał nominacje do Nagród Gotham w dwóch kategoriach: Najlepszy scenariusz oryginalny oraz Najlepszy film międzynarodowy, jest też oficjalnym niemieckim kandydatem do Oscara.
Młode matki /Jeunes mères/, reż. Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne, Prod. Belgia 2025, 105min, napisy, od 15 lat
Opis: Akcja nowego filmu braci Dardenne rozgrywa się w domu opieki dla młodych matek w belgijskim Liege. Poznajemy pięć nastolatek – Julie, Jessicę, Perlę, Naimę i Ariane – zmuszonych do tego, by zmierzyć się z trudami wczesnego macierzyństwa. Każda z dziewczyn, których los do tej pory nie oszczędzał, ma inną historię. Krytycy zgodnie uważają, że jest to jeden z najbardziej wzruszających oraz przekonujących filmów braci Dardenne. Julie, mająca w przeszłości problemy z nałogami, próbuje zacząć wszystko od nowa. Jessica i Perla, poza wychowawcami oraz pracownikami ośrodka, nie mogą liczyć na żadne wsparcie. Pierwszą z dziewczyn po urodzeniu porzuciła matka, z którą po latach chciałaby się pojednać, druga zmaga się z obojętnością ze strony siostry oraz partnera. Naima marzy, by w końcu znaleźć stabilizację i bezpieczeństwo. Z kolei piętnastoletnia Ariane, chcąc skończyć szkołę, myśli o tym, by oddać dziecko do rodziny zastępczej, wbrew woli swojej matki. Młode bohaterki zmagają się nie tylko z trudami codzienności pełnej nowych obowiązków, ale również z traumami z przeszłości, które noszą w sobie. Dom opieki wydaje się być jedynym miejscem, gdzie czują się rozumiane i zaopiekowanie. „Młode matki” to kolejna pełna humanizmu i empatii opowieść belgijskich braci o tych, którzy zwykle nie mają głosu. Realizm historii łączy się tu z nutą nadziei związaną z wartościami takimi jak solidarność czy wsparcie. Film, oparty na obserwacjach z autentycznego ośrodka pomocy, obrazuje ich walkę o lepszą przyszłość dla siebie i swoich dzieci.
Romeria, reż. Carla Simon, prod. Hiszpania 2025, 115min, napisy, od 15 lat
Opis: Przejmująca, osobista podróż do własnych korzeni, film, który choć rozgrywa się w kręgu jednej rodziny, zrywa ze zbiorowym wstydem i wyparciem. Carla Simón tym razem zabiera nas do hiszpańskiej Galicji, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości. 17-letnia Marina przyjeżdża do miasteczka Vigo po dokument, niezbędny, by dostała studenckie stypendium. Pozornie błahy, biurokratyczny wymóg wydobywa na jaw rodzinną tajemnicę, jest świadectwem ukrywanej przez lata prawdy, przerwaniem zmowy milczenia. Simón jest mistrzynią w portretowaniu rodziny: jej ukrytej struktury, wrażliwych miejsc, rytuałów, maskarad. Pojawienie się Mariny, brakującego ogniwa w łańcuchu wspomnień i pokoleń, aktywuje wypartą przeszłość i wewnętrzne konflikty. Kanty dramatu obyczajowego łagodzi poetycki, niesłychanie zmysłowy język Romeríi, w której spotykają się różne plany czasowe, przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum.
Romeria, reż. Carla Simon, prod. Hiszpania 2025, 115min, napisy, od 15 lat
Opis: Przejmująca, osobista podróż do własnych korzeni, film, który choć rozgrywa się w kręgu jednej rodziny, zrywa ze zbiorowym wstydem i wyparciem. Carla Simón tym razem zabiera nas do hiszpańskiej Galicji, by odtworzyć pewne lato z własnej młodości. 17-letnia Marina przyjeżdża do miasteczka Vigo po dokument, niezbędny, by dostała studenckie stypendium. Pozornie błahy, biurokratyczny wymóg wydobywa na jaw rodzinną tajemnicę, jest świadectwem ukrywanej przez lata prawdy, przerwaniem zmowy milczenia. Simón jest mistrzynią w portretowaniu rodziny: jej ukrytej struktury, wrażliwych miejsc, rytuałów, maskarad. Pojawienie się Mariny, brakującego ogniwa w łańcuchu wspomnień i pokoleń, aktywuje wypartą przeszłość i wewnętrzne konflikty. Kanty dramatu obyczajowego łagodzi poetycki, niesłychanie zmysłowy język Romeríi, w której spotykają się różne plany czasowe, przeszłość – dosłownie – ożywa, a w fikcję wplecione zostały materiały z prywatnego archiwum.
Młode matki /Jeunes mères/, reż. Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne, Prod. Belgia 2025, 105min, napisy, od 15 lat
Opis: Akcja nowego filmu braci Dardenne rozgrywa się w domu opieki dla młodych matek w belgijskim Liege. Poznajemy pięć nastolatek – Julie, Jessicę, Perlę, Naimę i Ariane – zmuszonych do tego, by zmierzyć się z trudami wczesnego macierzyństwa. Każda z dziewczyn, których los do tej pory nie oszczędzał, ma inną historię. Krytycy zgodnie uważają, że jest to jeden z najbardziej wzruszających oraz przekonujących filmów braci Dardenne. Julie, mająca w przeszłości problemy z nałogami, próbuje zacząć wszystko od nowa. Jessica i Perla, poza wychowawcami oraz pracownikami ośrodka, nie mogą liczyć na żadne wsparcie. Pierwszą z dziewczyn po urodzeniu porzuciła matka, z którą po latach chciałaby się pojednać, druga zmaga się z obojętnością ze strony siostry oraz partnera. Naima marzy, by w końcu znaleźć stabilizację i bezpieczeństwo. Z kolei piętnastoletnia Ariane, chcąc skończyć szkołę, myśli o tym, by oddać dziecko do rodziny zastępczej, wbrew woli swojej matki. Młode bohaterki zmagają się nie tylko z trudami codzienności pełnej nowych obowiązków, ale również z traumami z przeszłości, które noszą w sobie. Dom opieki wydaje się być jedynym miejscem, gdzie czują się rozumiane i zaopiekowanie. „Młode matki” to kolejna pełna humanizmu i empatii opowieść belgijskich braci o tych, którzy zwykle nie mają głosu. Realizm historii łączy się tu z nutą nadziei związaną z wartościami takimi jak solidarność czy wsparcie. Film, oparty na obserwacjach z autentycznego ośrodka pomocy, obrazuje ich walkę o lepszą przyszłość dla siebie i swoich dzieci.
Młode matki /Jeunes mères/, reż. Jean-Pierre Dardenne, Luc Dardenne, Prod. Belgia 2025, 105min, napisy, od 15 lat
Opis: Akcja nowego filmu braci Dardenne rozgrywa się w domu opieki dla młodych matek w belgijskim Liege. Poznajemy pięć nastolatek – Julie, Jessicę, Perlę, Naimę i Ariane – zmuszonych do tego, by zmierzyć się z trudami wczesnego macierzyństwa. Każda z dziewczyn, których los do tej pory nie oszczędzał, ma inną historię. Krytycy zgodnie uważają, że jest to jeden z najbardziej wzruszających oraz przekonujących filmów braci Dardenne. Julie, mająca w przeszłości problemy z nałogami, próbuje zacząć wszystko od nowa. Jessica i Perla, poza wychowawcami oraz pracownikami ośrodka, nie mogą liczyć na żadne wsparcie. Pierwszą z dziewczyn po urodzeniu porzuciła matka, z którą po latach chciałaby się pojednać, druga zmaga się z obojętnością ze strony siostry oraz partnera. Naima marzy, by w końcu znaleźć stabilizację i bezpieczeństwo. Z kolei piętnastoletnia Ariane, chcąc skończyć szkołę, myśli o tym, by oddać dziecko do rodziny zastępczej, wbrew woli swojej matki. Młode bohaterki zmagają się nie tylko z trudami codzienności pełnej nowych obowiązków, ale również z traumami z przeszłości, które noszą w sobie. Dom opieki wydaje się być jedynym miejscem, gdzie czują się rozumiane i zaopiekowanie. „Młode matki” to kolejna pełna humanizmu i empatii opowieść belgijskich braci o tych, którzy zwykle nie mają głosu. Realizm historii łączy się tu z nutą nadziei związaną z wartościami takimi jak solidarność czy wsparcie. Film, oparty na obserwacjach z autentycznego ośrodka pomocy, obrazuje ich walkę o lepszą przyszłość dla siebie i swoich dzieci.